𝗕𝗲𝗿𝗻𝗮𝗿𝗱, 𝗶𝗸 𝘃𝗶𝗻𝗱 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗵𝗲𝗲𝗹 𝗺𝗼𝗼𝗶 𝘄𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝗱𝗼𝗲𝘁. 𝗠𝗮𝗮𝗿 𝗱𝗶𝗲 𝗻𝗮𝗮𝗺... 𝗦𝗹𝗼𝘄 𝗙𝗼𝗿𝘄𝗮𝗿𝗱. 𝗗𝗮𝗮𝗿 𝗸𝗿𝗶𝗷𝗴 𝗶𝗸 𝗱𝗲 𝗸𝗿𝗶𝗲𝗯𝗲𝗹𝘀 𝘃𝗮𝗻.

Dat zei iemand laatst tijdens een gesprek over mijn aanbod voor organisaties. Mijn eerste reactie was:

“Nou, op jouw leeftijd is het toch mooi dat je nog ergens de kriebels van krijgt.”

Hij kon het gelukkig hebben. :-)

Daarna kwam de echte feedback. “Ik denk bij Slow meteen aan vertraging. Aan een lang traject. We moeten resultaten halen, we hebben hier helemaal geen tijd voor om stil te blijven staan.”

Voor mij is vertragen nooit het doel geweest. Vertragen is een middel. Mensen die dreigen vast te lopen, zitten vaak al lange tijd in een patroon waarin ze vooral doorgaan. Ze zitten vaak veel in hun hoofd, vast in hun lichaam, lossen nog een probleem op, zetten nog een stap harder en houden nog even vol. Daardoor wordt het steeds moeilijker om te voelen wat er nodig is en welke keuze op dat moment past.

Slow Forward betekent voor mij daarom niet langzaam vooruit. Het betekent eerst genoeg vertragen om weer te kunnen voelen wat je nodig hebt, zodat je daarna weer vooruit kunt. Misschien is dat precies de paradox van de naam.

Soms is vertragen de snelste manier om weer vooruit te komen.

www.slow-forward.nl