𝗝𝗲 𝗸𝘂𝗻𝘁 𝗯𝗲𝘁𝗲𝗿 𝗶𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗱𝗮𝗴 𝗠𝗰𝗗𝗼𝗻𝗮𝗹𝗱’𝘀 𝗲𝘁𝗲𝗻 𝗱𝗮𝗻 𝘃𝗲𝗲𝗹 𝘁𝗲 𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗶𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗼𝗺𝗴𝗲𝘃𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗯𝗶𝗷 𝗷𝗲 𝗽𝗮𝘀𝘁.

Oké. Ik hoop dat ik je aandacht heb. 😉

Hoewel ik McDonald’s best lekker vind, lijkt het me niet erg handig om het iedere dag te eten. En inderdaad ook niet bepaald gezond. Maar ik wil wel iets opwerpen over het gezondheidsfetisjisme van deze tijd. Gezond eten, sporten, goed slapen, ademsessies, morning routines waarvoor de wekker bij wijze van spreken om vijf uur gaat, een sociaal leven onderhouden, tijd voor je gezin en natuurlijk af en toe een coach inhuren. 😉 Allemaal waardevol. Maar soms krijg ik vaak het gevoel dat we onszelf steeds verder in de steigers zetten om iets vol te kunnen houden wat eigenlijk helemaal niet bij ons past.

Je kunt ontzettend gezond eten, drie keer per week sporten en je slaap tot achter de komma optimaliseren. Maar ondertussen iedere ochtend opstaan om vervolgens acht uur per dag iets te doen waar je ongelukkig van wordt. In een functie die niet bij je past. In een omgeving waar je leegloopt. Of op een plek waarvan je eigenlijk al lange tijd voelt: ik wil hier niet meer zijn. En als het steeds moeilijker wordt, zetten we er nog een treetje bij. Nog iets gezonder eten. Toch maar dat rondje hardlopen. Nog beter slapen. Terwijl je lichaam misschien allang iets heel anders schreeuwt.

Gezond leven is hartstikke belangrijk. Maar voor mij gaat gezondheid niet alleen over wat je eet, hoeveel je beweegt en hoe goed je slaapt. Het gaat ook over onderzoeken waar jij tot je recht komt. Welk werk bij je past. Welke vrienden. Welke relaties. Welke familiebanden. Welke omgeving. En misschien vooral: waar probeer je jezelf steeds opnieuw in te passen terwijl je allang voelt dat het niet klopt?

Want soms vraagt goed voor jezelf zorgen niet om nóg meer discipline. Soms vraagt het om de moed om iets te veranderen.

www.slow-forward.nl